Gure jokalarien heziketaren parte aktiboa gara, baina behar bezala definitutako jarraibide batzuk behar ditugu, nola egin jakiteko eta, zehatzago, nola ez egin jakiteko.
Askotan ikusi dugu hezkuntzaren bidelaguna zigorrak direla. Egoerak kontrolatzen ez direnean edo norbaitek arreta ematen ez duenean, etab., gure bertsiorik txarrena agertzen da edo egoera ahalik eta azkarren bideratzen saiatzen gara, ia beti zigorrekin edo «ondorioak» deitzeko modu sotilago batekin.
Bideo luze bat uzten dizuegu, non argi geratzen den zigorren eta ondorio logikoen arteko aldea, autoritatea erabiltzearen edo heztearen artekoa. Bideo honek familientzat zein entrenatzaileentzat balio du.
Horrek ez du esan nahi arauak ondo zehaztu behar direnik.
Entrenatzaile gisa, ariketa batek funtzionatzen ez duenean (edo jarrera apropasa ez dagoenean), helburua eta onurak ondo azaldu behar dira dira, eta, aitzitik, ariketa biziago batera edo beste helburu batekin aldatu behar dugu.
Ez da beharrezkoa zigorrak erabiltzea gure borondatearen menpe jartzeko honelako esamoldeekin: “ORAIN ERRUSIARRAK ez artatzeagatik”.
Hasieratik argi utzi beharko da zein diren oinarrizko portaera-arauak, eta errepikatu egin beharko dira argi utzi arte.
- Ez du baloia botatzen azaltzen den bitartean.
- Ez da errespeturik falta, eta ez da arriskuan jartzen entrenatzaile-kideen osotasun fisikoa.
- Ezin dira klubaren edo taldekideen baliabideak gaizki erabili.
Gure jarrerarekin gatazka-egoera gehienak eman aurretik saihets daitezke:
- Aktiboak izan behar dugu eta adi egon behar dugu jokalariak orientatzeko.
- Saioa oso ondo prestatuta eramatea, inprobisazio gutxirekin edo batere gabe.
- Saiatu errenkadak saihesten ariketa dinamiko eta jarraituak eginez.
- Taldeak nahastea, taldekide guztiekin harremanak izaten ikasteko.
Azkenik, hobe da ikasteko ahaleginetan ari diren pertsonen ahalegina aitortzea, gainerakoen jokabide negatiboan eragitea baino. Eta, jakina, INOIZ EZ alderatu beste pertsona batzuekin. Bakoitzak bere ikaskuntza- eta trebetasun-prozesua du.